Ook jongens worden gedwongen

Dagelijks zijn er in Nederland zo’n 15.000 jongens van 12 tot 18 jaar die worden misbruikt, geronseld, mishandeld en bedreigd. Er heerst een groot taboe op jongensprostitutie (12-18 jaar) en misbruik van jongens. Omdat er nauwelijks over wordt gepraat, is er maar weinig aandacht voor deze jongens. Zij durven of willen de stap naar hulp nog niet zetten en er is nog maar weinig hulp voor deze doelgroep.

Tim was het slachtoffer van een pooier en woont sinds een half jaar in een veilige opvang. Tim is 16 jaar oud en kwam in de jongensprostitutie terecht toen hij 14 jaar was. 

Lees hier het verhaal van Tim.

Het verhaal van Tim

Ik ben Tim, 16 jaar. Sinds mijn 13eweet ik al dat ik op jongens val. Ik heb wel verkering gehad met een meisje toen ik 12 was, maar dat ging na een week al uit. Ik begon aan mezelf te twijfelen, omdat ik steeds meer naar jongens keek en ze misschien wel leuk vond. Ik vond het erg dat ik misschien homo was. Ik woonde toen nog bij mijn moeder, maar die vertelde ik niks. Zij had al genoeg aan haar hoofd.

Ik zat veel op Grindr. Daar praatte ik met veel jongens, over van alles. Toen ik 14 was leerde ik D. via Grindr kennen. Hij was 29 jaar. We spraken met elkaar af en ik vond hem echt heel leuk. Ik zag hem steeds vaker en werd verliefd op hem.  

Na een paar maanden kwam ik erachter dat D. mij had gefilmd terwijl we seks hadden. Ik schrok me dood. Dat had ik niet van hem verwacht. D. deed ook steeds minder aardig tegen me. Hij zei dat hij het filmpje online zou zetten, als ik geen seks wilde hebben met andere mannen. Ik wilde niet dat mijn ouders of vrienden het filmpje zagen. Daarom ging ik erin mee. Als ik met iemand anders seks had, moest ik daar geld voor vragen. Dat geld moest ik dan aan D. geven. Ik had wel het gevoel dat dit niet normaal was, maar wist niet hoe ik ermee kon stoppen.

Ik voelde mezelf steeds slechter. Uiteindelijk vond ik online een telefoonnummer van een hulpinstantie bij mij in de buurt. Na lang twijfelen stuurde ik hen een appje. Gelukkig kon ik daar langskomen. Na een paar gesprekken durfde ik daar te vertellen wat er aan de hand was.

Nu zit ik in een opvang. Hier heb ik geleerd dat de aandacht die ik van D. kreeg, geen echte aandacht was. Ze geven mij hier alle hulp die ik nodig heb om mijn leven weer te kunnen opbouwen. Daar ben ik heel blij mee!